recenzja

“Ex Machina” jest filmem niszowym, niezbyt pasującym do multipleksów, gdyż do dobrego odbioru wymaga całkowitej ciszy na sali kinowej. Tylko dzięki niej pochłonie nas subtelny obraz Garlanda. Nie zwracam na to uwagę bez przyczyny. Obecność w komercyjnych kinach dzieła Gerlanda jest zdecydowanym wyłamaniem się z panującej mody na efektowne sci-fi, gdzie przekaz filmu stanowi tylko niemrawe tło dla przepychu w CGI.
Film „Ex machina” powinien przypaść do gustu miłośnikom klasycznej fantastyki naukowej, a zatem filmów, w których duży nacisk kładzie się na elementy „science”, a także stawia się ważne pytania o istotę człowieczeństwa. Każdy zwolennik produkcji potrafiących udowodnić silne znaczenie treści, a efektom wizualnym przyporządkować rolę ledwie otoczki uzupełniającej i wzbogacającej odbiór, będzie zachwycony.

Czytaj dalej >>

Wachowscy chcieli przeprowadzić spektakularną ofensywę i pójść za ciosem po intrygującym „Atlasie Chmur”. Atutem „Jupiter Ascending” miało być niespotykane wcześniej połączenie fantastyki naukowej z fantasy oraz z kinem czystej akcji, oczywiście przy wizualnym przepychu. Jak się okazało, film miał bardzo niewiele wspólnego z science-fiction. „Jupiter” okazał się barwną bajką, osadzoną w baśniowym, kosmicznym świecie i jak przystało na bajkę – obfitował w rażące przerysowania, nadmierne uproszczenia, schematyzm zwrotów akcji oraz czarno-białe postacie.

Zapraszam do recenzji.

Czytaj dalej >>

Film „Pod skórą”, jako przedstawiciel kina niezależnego, nie jest przeznaczony dla mas i dlatego też szerokim łukiem ominął multipleksy. Jest dziełem co najmniej nietypowym, bazującym na ciekawym melanżu obrazu i dźwięku, składników wzmacniających pozornie dość trywialną fabułę, która wydaje się stanowić zaledwie tło. Przytłaczają ją bowiem zabawa narracją oraz budowanie specyficznego klimatu – elementy wykorzystywane w udany sposób w niedawnych produkcjach, jak „Valhalla Rising” czy „Beyond The Black Rainbow”.

„Pod skórą”, podobnie jak wspomniane dwa filmy, na pewno podzieli widownię. Wielu nie przypadnie do gustu, wielu go znienawidzi jeszcze przed napisami końcowymi, inni przejdą obojętnie, a jeszcze inni uznają go za arcyciekawy, pełen dwuznaczności i głębokich metafor. Osobiście plasuję się w grupie osób zaciekawionych, ale bardzo daleko jestem od określania filmu arcydziełem.

Czytaj dalej >>

Jeden z najbardziej oczekiwanych i intrygujących filmów SF w 2014 roku. Johnny Depp wciela się w niezwykłą rolę człowieka, którego umysł zostaje przeniesiony do maszyny.

Przed premierą można było mieć obawy, czy twórcy czasem nie zdecydują się spłycić obiecującą fabułę i pchnąć ją ku dynamizmowi akcji, niesmacznie podpartej wizualną efektownością.

Nic bardziej mylnego. Film „Transcendencja” nawiązuje stylem do kina SF z lat 80-tych poprzedniego wieku. Otrzymaliśmy bardzo solidne, spokojne i prawdziwe science-fiction, bez udziwnień, przebarwień oraz bez supermocy i komiksowych przerysowań.

Czytaj dalej >>

Anagażując się w projekt Niepamięć (Oblivion) reżyser Kosinki porządnie odrobił zadanie domowe. Dokonał wnikliwej retrospekcji dzieł filmowych, jakie odbiły się szerokim echem wśród fanów gatunku science-ficton w XXI wieku. Sięgnął jednak również znacznie dalej, do klasyki gatunku z lat 60-tych poprzedniego wieku. Z każdego dzieła wyjął najbardziej intrygujące wątki fabularne i symbole wizualne.

Mając tak różnorodną paletę możliwości, postanowił je zmieszać i rzucić na taśmę filmową. Teraz wystarczyło to dopieścić wizualnym majstersztykiem, oprawić ścieżką dźwiękową z najwyższej półki. W ten oto sposób powstał film, którego nie można zignorować, którego nie można znienawidzić, a nawet który należy polubić.

Czytaj dalej >>

Najnowszy film Alfonso Cuaróna na długo zapisze się złotymi zgłoskami w historii filmów z akcją w Kosmosie. „Grawitacja” jest bowiem audio-wizualnym majstersztykiem. Właściciele sal kinowych, tylko na potrzeby emisji „Grawitacji”, powinni zamontować pasy bezpieczeństwa przy fotelach. To rozrywka niczym rollercoaster.

Można jedynie żałować, że oprócz przełomowych efektów wizualnych, film nie potrafi zaoferować nic więcej. Trywialna, schematyczna fabuła z przewidywalnym zakończeniem, odbiera tej produkcji potencjał, aby stać się małą „Odyseją kosmiczną” XXI wieku. Gdyby tylko nakazano aktorom milczenie i przekazanie odczuć jedynie za pomocą mimiki, otrzymalibyśmy dzieło niemal wiekopomne. Tak się niestety nie stało.

Czytaj dalej >>

Film Looper Pętla czasu był jednym z dwóch najbardziej oczekiwanych filmów science-fiction w 2012 roku i w przeciwieństwie do Prometeusza nie zawiódł oczekiwań. Film w reżyserii Riana Johnsona nie podbije jednak kin, ponieważ jest skierowany do wąskiej grupy odbiorców, lubiących tematykę podróży w czasie i zawiłości z tym związanych oraz przedkładających ciekawą, wciągającą i nieprzewidywalną fabułę nad efektowne eksplozje. Szkoda jedynie, że film nie jest w stanie zachwycić widza, czy go oszołomić. To zaledwie solidne kino – zaledwie, ponieważ Looper miał znacznie większy potencjał, którego nie wykorzystano. Niemniej jednak to bez wątpienia najlepszy film S-F w 2012 roku, co zamiast świadczyć o jego znakomitości, świadczy jedynie o marnej konkurencji.

Czytaj dalej >>

Kolejny film więcej niż godny uwagi, który tak jak The Moon został pominięty przez polskich dystrybutorów. Film The Divide miał premierę w USA w połowie marca 2011, a jeszcze nie zawitał do polskich kin i już pewnie tego nie zrobi. Szkoda, gdyż projekcja w ciemnej, ciasnej sali kinowej mogłaby dodatkowo spotęgować mocno klaustrofobiczny klimat filmu i odbić jeszcze większe piętno na widzu, niż przy komfortowym, domowym oglądaniu w kapciach. The Divide to kolejny film po Blidness, który w bardzo mocny i brutalny wręcz sposób odkrywa ciemną stronę człowieka. Wszystko odbywa się przy blasku globalnej zagłady i postapokaliptycznym akompaniamencie braku nadziei.

Czytaj dalej >>

Film Druga ziemia prześlizgnął się po wybranych polskich kinach niesłusznie niezauważony. Sam odkryłem go z dużym opóźnieniem w stosunku od światowej premiery. Swoje odkrycie mogę śmiało polecić nie tylko fanom science-fiction, czy fantastyki, ale także miłośnikom kina psychologicznego, a nawet obyczajowego. Film Another Earth to doskonały przykład jak dobrze wykorzystać fantastykę, jak się nią bawić, aby zaciekawić widza i przedstawić w nietypowym świetle interesującą problematykę. Fantastyka jest bowiem tutaj jedynie tłem, a film opowiada o szukaniu drugiej szansy, a zatem lepszego, alternatywnego życia. Bohaterka na swój specyficzny sposób próbuje uporać się z błędami przeszłości, pogodzić się z utraconymi szansami, odnaleźć przebaczenie, ale przede wszystkim odnaleźć siebie. Zapraszam do recenzji.

Czytaj dalej >>

Kuszony entuzjastycznymi zapowiedziami i udanymi debiutami na wielu festiwalach, czekałem z wypiekami na polską  premierę kinową tego obrazu. Czekałem długo, aż straciłem cierpliwość. Film Moon (Księżyc) niestety nie zainteresował dystrybutorów działających na naszym rynku. To skandal, że tak udane, a nawet wybitne – jak na obecne czasy – dzieło spod znaku Science-Fiction nie można było zobaczyć na kinowych ekranach. Pozostaje zatem rozgrzać odtwarzacze i cieszyć się tym arcydziełem gatunku w domowym zaciszu. Film ten z wielkim stylu obwieścił powrót klasycznego kina SF, ścierając w pył konkurencyjne produkcje powstałe w XXI wieku.
Zapraszam do recenzji!

Czytaj dalej >>

W 2006 roku w sieci pojawiła się 10-minutowa animacja Shane Acker’a zatytułowana „9”.  Jej sukces (nominacja do Oskara) był inspiracją do powstania pełnometrażowego filmu o tym samym tytule, który nieco szerzej potraktował temat.  Film „9” jest tworem dość niezwykłych, zachwycającym nie tylko wspaniałą animacją, ale także ponurym, a nawet mrocznym klimatem. Jak na bajkę ta ostatnia cecha jest dość zaskakująca. Jednak czy „9” można określać mianem bajki? Myślę, że można, a nawet trzeba – tyle tylko, że jest to zdecydowani bajka dla dojrzałego widza.

Czytaj dalej >>

Ostatnim filmem fantastycznonaukowym tyczącym się Apokalipsy był „Dzień, w którym stanęła Ziemia”. Tamten film wyróżnił się tylko żenującą wręcz przeciętnością. Natomiast „Zapowiedź” („Knowing”) pobił swojego poprzednika o klasę i zasłużył na wyróżnienie. „Zapowiedź” to zdecydowanie najlepszy film fantastycznonaukowy jaki do tej pory ukazał się w 2009 roku i gratka dla każdego fana tego typu kina. Jednak prócz elementów godnych pochwały znalazło się wiele, które powodują niesmak, ale na szczęście nie niszczą całego pozytywnego odbioru filmu. Jedno jest jednak pewne – nie jest to film dla osób nie lubiących gry Nicolasa Cage’a, a osoby nie przepadające za fantastyką powinny się poważnie zastanowić, czy chcą go obejrzeć.

Czytaj dalej >>

Z racji coraz rzadszego pojawia się filmów o klasycznej tematyce science-fiction, postanowiłem wybrać się na remake legendarnego filmu z połowy poprzedniego wieku o tym samym tytule. Liczyłem na znacznie więcej niż zobaczyłem, ale ostatecznie nie wyszedłem z seansu niezadowolony. Byłem jednak też daleki od zadowolenia. Film niestety okazał się bardzo przeciętny w swej przeciętności. Nie wniósł nic nowego do świata S-F i nie potrafił przenieść dawnego, dobrego pomysłu na obecne realia. Odgrzano ten sam kotlet, jedynie podano go na nowym talerzu.

Czytaj dalej >>